สุพรรณษา อินทพงค์
โรงเรียนแม่สะเรียง “บริพัตรศึกษา” สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาแม่ฮ่องสอน จ.แม่ฮ่องสอน
การพัฒนาสมรรถนะของผู้เรียนโดยการจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการตามแนวทางสะเต็มศึกษาสำหรับ
นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น ครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบสมรรถนะความสามารถในการแก้ปัญหา และ
สมรรถนะความสามารถในการสื่อสาร ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 จ านวน 30 คน โดยการเลือกแบบเจาะจง
โดยเครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยได้แก่ แผนการจัดการเรียนรู้ จ านวน 3 แผน ประกอบด้วยกิจกรรมโคม ออกหว่า
กระทงหลงทาง และต้องลาย โดยแผนการจัดการเรียนรู้ละ 4 คาบเรียน คาบเรียนละ 50 นาที รวมทั้งสิ้น 12 คาบ
เรียนและใช้เวลาในการด าเนินการ 4 สัปดาห์ซึ่งมีการวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติโดยใช้ Normalized gain
กุลธิดา สุวัชระกุลธร. (2560). ศึกษาการจัดการเรียนรูตามแนวคิดสะเต็มศึกษา (STEM Education) ที่มีต่อ ความสามารถในการแก้ปัญหาทางวิทยาศาสตร์และความพึงพอใจมีผลต่อจัดการเรียนรูของนักเรียนชั้น มัธยมศึกษาปีที่ 2. การประชุมวิชาการวิทยาศาสตร์และคณิตศาสตร์ ในโรงเรียน ระดับชาติครั้งที่ 23 (วทร. 23). กรุงเทพฯ: สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (สสวท.)
จิราภรณ์ ทัพซ้าย. (2564). แนวการบูรณาการ STEM Education เพื่อพัฒนาสมรรถนะผู้เรียนในศตวรรษที่ 21. Journal of Buddhist Education and Research, 7(2): 288-299.
จรูญพงษ์ ชลสินธุ์. (2559). การวิจัยปฏิบัติการเพื่อพัฒนาการจัดการเรียนรู้ตามแนวสะเต็มศึกษาที่เน้น กระบวนการออกแบบเชิงวิศวกรรมที่ส่งเสริมสมรรถนะการแก้ปัญหาแบบร่วมมือ เรื่อง ปริมาณสารสัมพันธ์ (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). พิษณุโลก: มหาวิทยาลัยนเรศวร
ภัสสร ติดมา. (2558). การพัฒนาความคิดสรางสรรค เรื่องระบบรางกายมนุษยดวยกระบวนการออกแบบเชิง วิศวกรรมตามแนวทางสะเต็มศึกษา ระดับชั้นมัธยมศึกษาป ที่ 2 (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). พิษณุโลก: มหาวิทยาลัยนเรศวร
อภิสิทธิ์ ธงไชย. (2559). ความสําคัญของวิศวกรรมในการจัดการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ในศตวรรษที่ 21. ศึกษาศาสตร์
ปริทัศน์, 31(3): 48-53.